Ik weet eigenlijk niet eens waar ik moet beginnen. Alles liep tegelijk vast. M’n hoofd, m’n lichaam, m’n werk, m’n relaties. En wat ik ook probeerde, het leek alsof niemand echt snapte wat er speelde. Alsof het altijd te veel was of juist net niet genoeg om hulp te krijgen.
Op een gegeven moment dacht ik: misschien bén ik gewoon te ingewikkeld. Te veel problemen, te weinig overzicht, te vaak van het kastje naar de muur gestuurd. Er was altijd wel iets dat niet precies binnen de regels viel. En dus viel ik buiten de boot.
Ik had al verschillende hulpverleners gezien. De een was aardig maar hield zich strak aan het protocol. De ander bedoelde het goed maar haakte af toen het niet snel beter ging. Het voelde alsof ik mezelf steeds opnieuw moest uitleggen. En alsof ik steeds een stukje van mijn verhaal moest weglaten, zodat het beter zou passen.
Uiteindelijk zei ik tegen m’n zus: “Laat maar. Ze kunnen me toch niet helpen.” Maar zij had ergens van TOF gehoord en drong niet aan. Ze stuurde me gewoon een linkje. “Misschien gewoon kijken. Je hóeft niks.” En daar begon het.
"Ik dacht dat ik te veel was. TOF liet me zien dat ik gewoon veel nodig had en dat dat mag."
Wat me meteen opviel: er werd niet meteen een oplossing bedacht. Geen lijstje met diagnoses of behandeldoelen. Er werd gewoon gevraagd: “Vertel maar. Waar sta je nu? Wat heb je nodig?”
En voor het eerst voelde ik me niet beoordeeld. Niet te ingewikkeld. Niet ‘moeilijk’. Maar gewoon serieus genomen. Alles mocht op tafel, niks hoefde perfect uitgelegd.
En het mooiste? Ik mocht zelf bepalen waar we mee zouden beginnen. Niet omdat ik alles moest regelen, maar omdat ze me de regie gunden. Omdat ze geloofden dat ik zélf ook wist wat belangrijk was.
Ik merkte dat ik weer wat lucht kreeg. Niet omdat alles meteen goed ging, maar omdat ik niet meer hoefde te vechten voor begrip. TOF dacht mee, niet vóór me. Ze drongen geen richting op, maar liepen naast me. Dat klinkt misschien vaag, maar als je jarenlang alles zelf moet trekken, voel je het verschil meteen.
Ik kreeg begeleiding op meerdere vlakken tegelijk. Praktisch, mentaal, sociaal. En het mooiste was: het werd echt afgestemd op mij. Geen standaardpakket, maar maatwerk dat ademt.
Misschien zit jij nu op datzelfde punt waar ik was. Moe van uitleggen. Teleurgesteld in het systeem. Bang dat je weer te veel bent. Dan wil ik je dit zeggen: je bent niet te veel. Je hebt gewoon veel nodig. En dat is oké.
TOF kijkt niet naar wat er mis is met jou. Ze kijken naar wat jij nodig hebt om verder te kunnen. Zonder oordeel. Zonder haast. En zonder jou uit handen te nemen wat nog van jou is.
Ik ben nog steeds onderweg. Maar ik sta er niet meer alleen voor. En dat maakt alles anders.
